Translate

donderdag 25 oktober 2012

Sint

De winkel staat al bijna een maand vol met Sinterklaasspulletjes. Ik vind dit altijd zo gezellig. Het doet me denken aan vroeger.

Eerst nog aan de tijd dat ik heilig geloofde in Sinterklaas. Ik weet nog dat we aan de Piushaven stonden om te wachten op de boot. We waren een beetje aan de late kant, en stonden op rij tig, ik zag als klein kind natuurlijk helemaal niets. Dus op de knieeen tussen de benen door naar voren kruipen. Voor aangekomen, kijk ik omhoog, recht in het gezicht van Zwarte Piet, ik schrok zo, dat ik niet wist hoe snel ik weer terug naar de veilige nek van mijn vader moest komen om het hele spektakel op veilige afstand te genieten.

Later, toen ik niet meer geloofde, hadden we een enorm familiefeest met surprises. Vaak zaten we met een paar families bij elkaar, iedereen die wilde mocht meedoen. En natuurlijk de troep achteraf, meters plakband, stroop en kranten, zoveel dat de huiskamer wel een halve meter hoog lag. Eén ding werd door moeders verboden: zaagsel! Opa had een cadeau gekregen verstopt in zaagsel, hij vond het zo leuk, dat hij het zaagsel door de hele kamer strooide, ook over ons heen. We hebben nog weken zaagsel gevonden, zelfs in bed.

En dan die heerlijke tijd, dat de kinderen geloofden. Wat een plezier heb ik gehad met hun enthousiasme, zingend door de brievenbus bij gebrek aan open haard. Nu stond ik aan de kade met een kind op m'n armen, omdat hij toch een beetje bang was van Zwarte Piet.

En met elke pepernoot die nu heerlijk in de winkel ligt te geuren, komen bij mij dierbare, leuke herinneringen. Ik houd van Sinterklaas, en natuurlijk ook van Zwarte Piet!

donderdag 14 juni 2012

Daar zit je dan....

Daar zit je dan, na de wedstrijd Nederland-Duitsland. Niet helemaal de uitslag die we gehoopt hadden. De winkel is nog steeds oranje, en de hoop is nog niet helemaal vervlogen.

De afgelopen weken was het lekker druk, bitterballen en hoedjes vlogen over de toonbank. Het optimisme was groot. En nu, tja daar zit je dan. Nog geen Nederlander in de winkel gehad, volgens mij wil niemand vandaag aan de nederlaag herinnert worden.

Hopelijk hebben we morgen de kater wat verwerkt, en gaan we weer aan de volgende wedstrijd denken.

donderdag 31 mei 2012

Alles Oranje

Zo in aanloop van het EK 2012 kleurt de winkel langzaam oranje. Dit jaar heb ik extra ingekocht, de oranje-koorts had me al te pakken in Februari. Wat is het toch heerlijk om samen met de klanten je voor te bereiden op de eerste voetbalwedstrijd. Gaan we winnen, wat doen we tegen Duitsland, waar ga je kijken en en en... Maar het allerleukste is toch het "hoedjes passen". En ja, ook ik doe daar volop aan mee.

Het enige wat ik nog kan zeggen is: Hup Holland Hup!

vrijdag 27 april 2012

Import!

Deze week was het dan zo ver, ik kon eindelijk een keer met de auto over de grens en zelf inklaren bij de douane. Het klinkt zo simpel, maar daar zijn weken, zoniet maanden van schrijven, mailen, telefoneren aan vooraf gegaan.

Woensdag reed ik dus richting de Zwitserse grens, het zweet stond letterlijk in m'n handen. Ik had dit één keertje eerder gedaan, in 2008, en dat was falikant fout gelopen. Ik dacht dat ik alles goed geregeld had toen bij het inklaringsbureau, maar de douane ging niet akkoord en ik moest bijna overnachten op de parkeerplaats. Gelukkig streek de douane beambte toen over z'n hart en heeft de regels wat gebogen zodat ik door mocht gaan. Ik denk dat m'n gezicht hem had overgehaald, want het huilen stond me, toen na 2 uur op dat kantoor en heen en weer lopen, wel nader dan het lachen.

Enfin, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Dus met knikkende knieen loop ik naar de tweede verdieping en het bureau van het inklaringsbureau. Hij verwachte me al en dit ging dus goed, moest maar 10 minuutjes wachten en werd toen met 3 extra papieren naar de Duitse grens gestuurd...daar m'n stempels gehad en met één briefje minder naar de Zwitserse grens. Met trillende handen geef ik hem de 2 overgebleven papiertjes en na 2 minuten kreeg ik er ééntje terug. Huh, was dit het?? Moet ik niet betalen? Nee mevrouw, u krijgt de rekening thuis gestuurd. En dat laatste papiertje, dat is om over de grens te kunnen gaan en moet u aan de douanebeamte geven.

Dus na nog geen 30 minuten, geef ik dat laatste papiertje aan de douane en rijd zo Zwitserland binnen met een lading levensmiddelen. Easy peasy!!

donderdag 12 april 2012

Service

Ik weet niet wat er aan de hand is dit jaar, maar op een of andere manier wil het niet lukken met bestellingen uit Nederland. Gelukkig zijn er geen problemen met de leverancier van levensmiddelen, maar de rest loopt verre van vlekkeloos.

Zo heb ik bijvoorbeeld snoepbakken besteld op en vooraf betaald op 6 december. Na herhaaldelijke bevestingen en beloftes waren ze er nog steeds niet eind februari. Pas nadat ik gedreigd had met juridische stappen, kreeg ik antwoord op mails en telefoontjes. Om een lang en onplezierig verhaal kort te maken: ik zou m'n geld terug krijgen maar ik wacht nog steeds..... Ondertussen bij een ander bedrijf de bakken besteld en gekregen binnen 2 weken, kijk zo kan het ook!

Dit jaar dacht ik ook flink in te slaan met oranje artikelen, ook vooraf betaald en het zou geleverd worden eind februari. Ze kwamen begin april en daar mist de helft van. En denk je dat er wordt geantwoord op mails en telefoontjes...

Zucht, service is een woord waar ze in Nederland schijnbaar een andere definitie van hebben als ik.

zaterdag 10 maart 2012

6 weken

Tussen de tijd van bestellen en het daadwerkelijk aankomen van de levensmiddelen zit ongeveer 6 weken. Dat is vrij lang, maar het komt door verschillende factoren.
Ik plaats mijn bestelling bij de leverancier, en die stelt een proforma op voor me.....daar gaat vaak al enkele dagen overheen. Ik moet vooraf betalen, en vanuit het buitenland duurt dat minimaal 3 werkdagen.
Op dat moment gaat de leverancier de artikelen verzamelen. De kaas wordt vers gesneden voor me, en dat duurt ook weer enkele dagen. Op het moment dat alles op het pallet staat, wordt de vervoerder ingeschakeld.
Ik heb 1 of 2 palletjes, dus moet de vervoerder wachten tot de vrachtwagen helemaal vol is. Soms vertrekt de vrachtwagen meteen de andere dag, soms duurt het een paar dagen. Hij vervoert tot aan de Zwitserse grens, en daar wordt het pallet bij het inklaringsbureau geparkeerd.
Het proces van inklaren is ingewikkeld, alle levensmiddelen moeten 1 voor 1 in de computer worden ingevoerd, en dan bedoel ik ook echt 1 voor 1, alle verschillende soorten drop, alle soorten hagelslag en vlokken, gaan 1 voor 1 handmatig de computer in. Je kunt je voorstellen, dat duurt dus ook een dagje.
Daarna is het wachten op de douane, zij moeten het inklaren goedkeuren. En geloof me, die zijn echt niet snel!
En dan tada.....wordt het door de transporteur weer opgehaald en bij mij geleverd.

woensdag 8 februari 2012

Zwitserse klanten

Heel vaak krijg ik de vraag: Komen er ook Zwitsers in de je winkel?
Die vraag kan ik met JA beantwoorden. Het is niet zo, dat er zomaar een loslopende Zwitsers binnen gewandeld komt om even te kijken wat er allemaal te koop is. De klanten die ik heb, zijn voornamelijk mensen die een band hebben met Nederland. Die band kan heel verschillend zijn. Van een Nederlandse buurvrouw die altijd stroopwafels meebrengt tot de liefde voor ons lage land. Volgens hen, het beste vakantieland ter wereld om te fietsen, wandelen of zeilen. Vooral de zee en de waddeneilanden zijn dan erg geliefd.

Ik heb ook een vaste klant, een zwitserse man van ongeveer 80 jaar oud, die ooit een tijdje in Nederland heeft gewerkt. Hij koopt elke week 2 rolletjes pepermunt. Vaak verteld hij dan hetzelfde verhaal: op een zomerdag zat hij op een terras en bestelde een bier, "doe maar een grote" zei hij, want hij had dorst...en toen kreeg hij wel een glas...zoooo groot. En dan meet hij met zijn handen wel een meter af, zijn ogen glunderen dan helemaal.

Kijk, en dat vind ik dan zo leuk: de pepermuntjes staan voor hem voor zijn goede herinneringen aan Nederland, en zo heeft hij elke week even een binnenpretje.

vrijdag 27 januari 2012

Boeken Boeken Boeken 2

Vele hebben al verbaasd gekeken toen ze de winkel in januari binnen stapten. De inrichting is veranderd, en wat het meeste opvalt, géén boeken meer! Met pijn in mijn hart heb ik de boeken uit het assortiment gehaald, het nam gewoonweg te veel plaats in. Wat wel een plus punt is, de boeken blijven in Zwitserland. Elsje Huizinga heeft de boeken overgenomen en zij zal ze aan gaan bieden in een webshop. Op dit moment is ze bezig met het opzetten van de website en het invoeren van alle boeken, een hele klus. Zij verwacht dat de winkel online is in het voorjaar. Zodra ik meer weet, dan laat ik dat natuurlijk weten!

Verse stroopwafels

Afgelopen maandag heb ik een heel aparte en leuke dag beleefd. Samen met Hilda heb ik bij een Zwitsers bedrijf meer dan 850 verse stroopwafels gebakken. Het was ter gelegenheid van een 100 jarig bestaan. We merkten meteen dat we in een Zwitsers bedrijf stonden, want men was erg afwachtend en we moesten bijna dwingen om een stroopwafel te nemen. Maar gedurende ochtend kwamen er steeds meer naar onze bakkunsten kijken en had zich rond gesproken dat er lekkere Guetzli te krijgen waren. Later op de middag kwamen er zelfs enkele met "ik heb er al 5 gehad, maar ik wil er graag nog een". Die hebben we natuurlijk gegeven, maar wel na het zingen van een verjaardagsliedje, en ja, die Zwitser heeft staan zingen voor een stroopwafel! Ook de hoge bobo's kwamen even kijken, eentje was zo nieuwsgierig dat hij zijn vinger in een gloeiend hete pan stroop stak, die zal de hele week nog aan ons gedacht hebben! Hilda Bakker heeft een klein bedrijfje dat verse biologische stroopwafels bakt, holländische Stroopwafels in Luzern.